Blogs

Een dossier kan zijn eigen context met zich meedragen. Zodra een intakeformulier of e-mail binnenkomt, worden een korte samenvatting en een paar sleutelvelden (categorie, prioriteit, een risiconiveau) direct in het dossier geschreven, zodat wie het ook opent binnen enkele seconden weet wat het bestand is en wat belangrijk is. Dit is wat er verandert als het dossier dat werk voor u doet.

Er breekt een beoordelingsronde aan en plotseling heeft u bijgewerkte documenten nodig van een paar duizend bestaande klanten, die weinig reden hebben om snel te reageren. Als u dat uitvoert via een afdruksamenvoeging en een gedeelde inbox, sleept dit zich wekenlang voort, waarbij het bewijsmateriaal verspreid ligt over verschillende inboxen tegen de tijd dat iemand erom vraagt. Dit is hoe een goed uitgevoerde KYC-campagne er in plaats daarvan uitziet.

Ieder team dat informatie van klanten verzamelt, kent het riedeltje: vragen, wachten, de helft ontvangen, nogmaals vragen. Dat over-en-weer gemail voelt als normaal werk. Dat is het niet. Het is een procesprobleem in het jasje van een communicatieprobleem.

Elke broker heeft een claimproces. Bij de meeste werkt het goed genoeg. De vraag die de moeite waard is om te stellen, is of het beter zou kunnen werken, voor de klant en voor het team dat het afhandelt.